Δώδεκα και δυο ματιές στα Δωδεκάνησα
Εδώ είναι που ο Θεός του Ήλιου ερωτεύθηκε την Ρόδο, μόλις αναδύθηκε από την επιφάνεια της θάλασσας. Προφανώς αυτός είναι ο λόγος που το κοσμοπολίτικο νησί είναι πάντα ηλιόλουστο. Ευτυχώς που ο γενναιόδωρος ήλιος λάμπει πάνω από όλα τα Δωδεκάνησα. Πάνω από τα έντονα μπλε νερά της Καρπάθου, από τους χρυσαφένιους κολπίσκους της Σύμης, από το μεγαλοπρεπές μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη στην Πάτμο, από τα πολύχρωμα σπίτια της Καλύμνου και τον κάτασπρο κρατήρα του ηφαιστείου στην Νίσυρο. Διαλέξτε ένα από τα ευχάριστα 12 αυτά νησιά και νιώστε την εμπειρία της αληθινής νησιώτικης ζωής.
ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ
Η «γέφυρα» που ενώνει τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα!
Η Αστυπάλαια είναι η «γέφυρα» που ενώνει τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα συνδυάζοντας στοιχεία και από τα δύο νησιώτικα συμπλέγματα.
Νησί με πλούσια ιστορία, παράδοση, μοναδικές εικόνες με όμορφα άσπρα σπιτάκια και ασβεστωμένες αυλές με βουκαμβίλιες, γραφικά ξωκλήσια, αποτελεί ιδανικό τόπο για ήσυχες διακοπές
Η Χώρα πρωτεύουσα και λιμάνι είναι κτισμένη πάνω σε βράχο που εισχωρεί στη θάλασσα, σχηματίζοντας δύο όρμους. Στη μία πλευρά, βρίσκεται το λιμάνι και στην άλλη ο όρμος Λιβάδια.
Στη κορυφή της Χώρας δεσπόζει το βενετσιάνικο κάστρο των Γκουερίνι, κτισμένο με τη παραδοσιακή τοπική σκούρα πέτρα, περιστοιχιζόμενο από άσπρα σπιτάκια. Οι εξωτερικοί τοίχοι των σπιτιών, δημιουργούν ένα τείχος, με μικρά παράθυρα για πολεμίστρες. Μέσα στο κάστρο υπάρχουν δύο κατάλευκες εκκλησίες με πέτρινα περίτεχνα καμπαναριά, της Παναγίας Ευαγγελίστριας και του Αγίου Γεωργίου .
Απέναντι, δεσπόζει το κάστρο του Αι-Γιάννη, που η παράδοση το θέλει απόρθητο, καταφύγιο των κατοίκων στις επιδρομές των πειρατών.
Το νησί χωρίζεται στο Μέσα και το Έξω νησί με μία αμμουδερή λωρίδα το Στενό μήκους 100 μέτρων.
Πολλές οι παραλίες που σχηματίζουν οι δαντελωτοί όρμοι της, γύρω από το νησί. Ο Άγιος Κωνσταντίνος, οι Βάτσες, τα Καμινάκια, ο Άγιος Γιάννης, ο Πάνορμος, η Παχιά Άμμος είναι μερικές από αυτές. Καΐκια μεταφέρουν τους επισκέπτες που θέλουν να απολαύσουν ερημικές παραλίες στα κοντινά νησάκια Κουτσομύτη και Σύρνα. Ονομαστά, τα καλοκαιρινά πανηγύρια του νησιού, με τις παραδοσιακές φορεσιές και τους χορούς.
ΔΕΛΦΙΝΙΑ
" Στο δελφίνι έχει δοθεί η ιδιότητα που αναζητούν όλοι οι φιλόσοφοι, η ανιδιοτελής συμπαράσταση και φιλία''.
Πάρα πολλοί μύθοι μιλάνε για τις ιδιαίτερες σχέσεις τους με τους θεούς και τους ανθρώπους. Σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς ήταν ιερά ζώα. Στην Αρχαία Ελλάδα δελφίνια συνόδευαν τους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα. Οι αρχαίοι Έλληνες τα σέβονταν και τα λάτρευαν, καθώς μέσα από αυτά διδάσκονταν το σεβασμό στη ζωή και τον φυσικό κόσμο.
Ο Πλούταρχος έλεγε ΄΄ Στο δελφίνι έχει δοθεί η ιδιότητα που αναζητούν όλοι οι φιλόσοφοι, η ανιδιοτελής συμπαράσταση και φιλία΄΄. Ενώ ο Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος κατέγραψε ότι είναι θηλαστικά όπως οι άνθρωποι.
Ταξιδεύοντας με καλό καιρό για κάποιο νησί, θα έχετε δει δελφίνια να συνοδεύουν το καράβι, παίζοντας με τα κύματα. Η θέα τους προκαλεί συναισθήματα χαράς και ενθουσιασμού. Δυστυχώς όμως εκτός από την εικόνα των δελφινιών που συνοδεύουν τα πλοία στα ταξίδια τους, υπάρχουν και οι εικόνες με χτυπημένα δελφίνια, ηθελημένα ή όχι από ανθρώπινο χέρι αλλά και από ασθένειες που οφείλονται στη ρύπανση των θαλασσών. Ο αριθμός τους στη Μεσόγειο, αλλά και διεθνώς έχει μειωθεί σημαντικά. Καθένας από εμάς μπορεί να βοηθήσει στην επιβίωση ενός είδους που διακρίνεται για την ομορφιά, τη νοημοσύνη και την ανιδιοτέλειά του, αρετές που τείνουν να εξαφανιστούν από τις ανθρώπινες κοινωνίες.
Τα δελφίνια όπως και οι φάλαινες είναι κήτη. Τα κήτη είναι σαρκοφάγα και χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: τα μπαλενοφόρα κήτη ή μυστακοκήτη, που έχουν μπαλένες αντί για δόντια, και τα οδοντοφόρα ή οδοντοκήτη.
Τα δελφίνια είναι οδοντοκήτη και τρέφονται με διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς κα κυρίως με ψάρια, τα οποία τα καταπίνουν ολόκληρα, χωρίς να τα τεμαχίζουν. Συνήθως, χτυπούν το ψάρι με την ουρά τους κα το πετούν έξω από το νερό για να το πιάσουν με το στόμα.
ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
Δεν θα λέγαμε κάτι καινούργιο μιλώντας για την πολύτιμη προσφορά των φρούτων στη διατροφή μας. Kυρίως όταν τρώγονται ωμά, εκτός από τις βιταμίνες τους, μας δίνουν και συστατικά όπως φυτικές πρωτεΐνες, μεταλλικά άλατα, υδατάνθρακες και νερό, που εξασφαλίζουν υγεία και ζωτικότητα στον οργανισμό. Aκόμα, χάρη στην κυτταρίνη που περιέχουν (στο φλοιό και στις ίνες τους), βοηθούν στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Tα φρούτα τρέφουν τον οργανισμό χωρίς να τον φορτώνουν με περιττά λίπη, ενώ παράλληλα διευκολύνουν την αφομοίωση των θρεπτικών συστατικών των άλλων τροφών. Ωστόσο, ωφελούν περισσότερο όταν καταναλώνονται στην εποχή τους και αμέσως μετά τη συγκομιδή. Πιο υγιεινά είναι επίσης να τρώγονται πριν, και όχι μετά το φαγητό, και αυτό γιατί χωνεύονται καλύτερα όταν τρώγονται με άδειο στομάχι (1-2 ή και 3 ώρες πριν από το φαγητό και τουλάχιστον 3 ώρες μετά το κάθε γεύμα). Aλλιώς, δημιουργούν φουσκώματα. Aκόμα, πιο ωφέλιμα είναι όταν τρώγονται με τη φλούδα τους (με την προϋπόθεση βέβαια ότι έχουν πλυθεί καλά). Tέλος, η απουσία λίπους από τα φρούτα και ταυτόχρονα η πλούσια περιεκτικότητά τους σε υδατάνθρακες τα καθιστούν μία εύπεπτη ολιγοθερμιδική και γεμάτη ενέργεια επιλογή, κυρίως τώρα το καλοκαίρι που η ποικιλία των φρούτων είναι ιδιαίτερα ελκυστική.
BEPΙKOKA
Συστατικά: Eίναι πλούσια σε βιταμίνη A, καθώς και σε μέταλλα, όπως κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σίδηρο και νάτριο. Περιέχουν ακόμα σε μικρές ποσότητες φολικό οξύ και βιταμίνη C.
Eυεργετικές ιδιότητες: Διατηρούν υγιές το νευρικό σύστημα, ενώ ρυθμίζουν τη λειτουργία του στομάχου και των εντέρων.
Συμβουλές: Aν έχετε γαστρεντερικά προβλήματα, τα φρέσκα βερίκοκα θεωρούνται στυπτικά κατά της διάρροιας και τα ξερά συνιστώνται ως καθαρτικά κατά της δυσκοιλιότητας.
Θερμίδες: Tα 100 γραμμάρια (3 βερίκοκα) έχουν 50 θερμίδες.
Καλύτερη εποχή τους: Iούνιος-Iούλιος
Νίκος Χατζόπουλος
Συνέντευξη στη Σάντυ Πανουργιά
• Ο πατέρας σας υπήρξε ένας από τους κορυφαίους δεξιοτέχνες της γενιάς του στο κλαρίνο. Πόσο σας επηρέασε αυτό ώστε να ασχοληθείτε με τη μουσική ?
Δεν με επηρέασε απλά, κατά κάποιο τρόπο το θεωρούσα δεδομένο ότι θα ασχοληθώ με την μουσική
• Πως επιλέξατε το βιολί δεδομένου ότι ο πατέρας σας ήταν καταξιωμένος στο κλαρίνο?
Ο πατέρας μου επέλεξε το βιολί, εγώ ήθελα να μάθω κλαρίνο γιατί τον θαύμαζα.
• Επαγγελματικά ξεκινήσατε σε πολύ μικρή ηλικία, μόλις 12 ετών, δίπλα στον πατέρα σας. Ποιες είναι η αναμνήσεις σας από τα πρώτα βήματα?
Θυμάμαι ότι ο πατέρας μου με έπαιρνε από 9 χρονών μαζί του για να παρακολουθώ τα γλέντια και με το βιολάκι μου καθόμουν στην κουζίνα της ταβέρνας και έπαιζα ότι έπαιζαν μέσα στην σάλα οι οργανοπαίχτες. Παρακολουθούσα τον τρόπο που έπαιζαν και βλέποντας τον κόσμο να διασκεδάζει άρχισα να καταλαβαίνω πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της μουσικής. Από τα 12 μου χρόνια πήρα θέση στο βασικό συγκρότημα σαν βιολί και δεν θα ξεχάσω ποτέ πόσο με πρόσεχαν και με δίδασκαν οι υπόλοιποι μουσικοί και πόσα πράγματα έμαθα μαζί τους.
• Σαν μουσικός έχετε συμμετάσχει σε πολλές και διαφορετικές μουσικές εκδηλώσεις, από παραδοσιακά πανηγύρια έως το Μέγαρο Μουσικής. Ποιος είναι ο χώρος που σας ευχαριστεί περισσότερο?
Όταν παίζω μουσική σωστή και προσφέρω αυτό που μπορώ, πίστεψε με δεν έχει σημασία ο χώρος.
ΦΙΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ
Συνέντευξη στον Παντελή Σούλη
Φιλιώ, καταρχήν θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που αποδέχτηκες την πρόσκλησή μου μετά χαράς και να που βρισκόμαστε για μια συνέντευξη για το περιοδικό «Έλατος».
Παντελή μου, σ΄ ευχαριστώ πάρα πολύ εσένα αλλά και το περιοδικό «Έλατος» που μου κάνει την τιμή να με φιλοξενήσει καθώς επίσης και τον Νίκο τον Κούρτη που συνεχίζει την παράδοση.
Όλοι πλέον ξέρουμε ότι ο «Έλατος» έχει πάρει το όνομά του από το κέντρο διασκέδασης, αυτό το σχολείο της παράδοσης και του δημοτικού τραγουδιού.
Βέβαια.Από εκεί ξεκίνησαν τα μεγαλύτερα ονόματα και παραμένει «αλύγιστος» ο «Έλατος».
Έτσι.Κοντεύει να τα εκατοστήσει και πάντα παραμένει ακμαίος. Ας αρχίσουμε λοιπόν να ξετυλίγουμε το νήμα.Η Φιλιώ Πυργάκη έχει μια πολύ μεγάλη πορεία πολλών χρόνων στο χώρο της παράδοσης και της καλής δημοτικής μουσικής. Υπολογίζω γύρω στα 40 χρόνια?
44! Πάω στα 45 τώρα περίπου!
45 χρόνια λοιπόν, συνεχόμενης καριέρας και απίστευτα επιτυχημένης! Γιατί η Φιλιώ Πυργάκη από τα πρώτα της βήματα είναι στην κορυφή, κρατώντας το τιμόνι αλλά εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ακόμα βρίσκεσαι στην ίδια θέση ακμαιότατη χωρίς να ταλαντεύεσαι.
Παντελή, όπως ξέρεις, αυτό που κάνω το αγαπώ πάρα πολύ και το αποδίδω με πολλή αγάπη! Το κυριότερο έχω την αγάπη του κόσμου, το χειροκρότημά τους μου δίνει δύναμη. Όλα αυτά τα χρόνια αυτό με έχει βοηθήσει, ξεχνάω τα απάντα και δίνομαι σ΄ αυτό που κάνω, στο τραγούδι.
Ας πάμε στο ξεκίνημά σου! Ξεκίνησες μικρή.
Ναι.14 χρονών! Κατάγομαι από τον Ασπρόκαμπο Κορινθίας, Ορεινή Κορινθία.
Παιχνίδια
Αλάτι χονδρό-Αλάτι ψιλό
Το παιχνίδι αυτό παίζεται από πολλά παιδιά που συγκεντρώνονται και βγάζουν με κλήρο τη "μάνα". Ύστερα κάνουν όλα μαζί ένα κύκλο και κάθονται κάτω σταυροπόδι με τα χέρια πίσω, με τις παλάμες ανοιχτές.
Η μάνα στέκεται έξω από τον κύκλο και βαστάει ένα μαντήλι. Κάνει μια βόλτα γύρω από τον κύκλο τραγουδώντας:
Αλάτι ψιλό, αλάτι χονδρό,
έχασα τη μάνα μου και πάω να τη βρω
παπούτσια δεν μου πήρε να πάω στο χορό
Την ώρα που τραγουδάει γύρω από τον κύκλο, πετάει το μαντίλι πίσω από ένα παιδί και συνεχίζει μέχρι να καταλάβουν ότι δεν κρατάει πια το μαντήλι. Το παιδί που πήρε το μαντήλι σηκώνεται και αρχίζει να κυνηγάει τη μάνα. Όταν την πιάσει η μάνα κάθεται στη θέση του μαζί με τα άλλα παιδιά.Το παιδί που πήρε το μαντήλι γίνεται μάνα και αρχίζει να κυνηγάει. Το παιχνίδι συνεχίζεται έτσι μέχρι να το βαρεθούν.
Μικέλα Ντετσάβες, 5η τάξη Δημοτικό Κολλεγίου Αθηνών
Αμπάριζα
Σ' αυτό το παιχνίδι, τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Κάθε ομάδα έχει ένα σημείο εκκίνησης, συνήθως κολόνα ή δέντρο. Στην αρχή ένα παιδί από τη μια ομάδα (δεν έχει σημασία ποια), "παίρνει αμπάριζα και βγαίνει" για να προκαλέσει τους παίχτες της άλλης ομάδας να τον κυνηγήσουν. Τότε κάποιος απ' την αντίπαλη ομάδα "παίρνει αμπάριζα και βγαίνει" και τον κυνηγάει. Έτσι βγαίνουν και τ' άλλα παιδιά κυνηγούν. Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να κυνηγήσει τα παιδιά που έχουν βγει πριν απ' αυτόν, αλλά όχι τα παιδιά που έχουν βγει μετά. Επίσης κάθε παίχτης μπορεί να γυρίσει στην κολόνα του και να βγει όσες φορές θέλει. Όταν κάποιο παιδί πιάσει ένα παίχτη της αντίπαλης ομάδας, τον πάει στη φυλακή, που είναι συνήθως κοντά στην κολόνα του. Οι παίχτες της ομάδας του παιδιού που είναι φυλακισμένο, πρέπει να το ακουμπήσουν για να ελευθερωθεί. Σκοπός του παιχνιδιού είναι ν' ακουμπήσει ένας παίχτης την κολόνα της αντίπαλης ομάδας.
10 «ΦΑΟΥΛ» ΣΤΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΜΑΣ
Είτε είμαστε σε διακοπές είτε όχι, αναζητούμε το καλό φαγητό και τη συντροφιά των φίλων, ενώ παραπέμπουμε στο χειμώνα τις «εν οίκω» μαγειρικές μας επιδόσεις. Χωρίς υπερβολή, υπάρχουν άπειρα μέρη όπου μπορούμε να φάμε, προκειμένου να γλιτώσουμε από τον μπελά και τη σκοτούρα τού «τι να μαγειρέψουμε» καλοκαιριάτικα. Eυτυχώς, όμως, δεν είναι άπειροι οι τρόποι με τους οποίους μπορούν να μας ξεγελάσουν στα διάφορα μαγαζιά και να υποτιμήσουν τη νοημοσύνη και την παρατηρητικότητά μας ως καταναλωτών, με σκοπό φυσικά το κέρδος. Το «φαγητό έξω» ενδέχεται να κρύβει κινδύνους, που καλό είναι να τους γνωρίζουμε. Όχι φυσικά για να γίνουμε καχύποπτοι και να χάσουμε τη χαρά και την ανεμελιά του καλοκαιριού, αλλά για να διατηρήσουν οι καλοκαιρινές μας αναμνήσεις τη γλυκιά τους γεύση και να μη μας βγουν ... ξινές.
Ο κίνδυνος της ποικιλίας
O κατάλογος βρίθει εδεσμάτων και εμείς, προκειμένου να γευτούμε όσο το δυνατόν περισσότερα δείγματα της τέχνης του σεφ, παραγγέλνουμε ποικιλίες, που συνήθως τιτλοφορούνται τόσο ποικιλοτρόπως όσο και δελεαστικά. Άλλοτε ως «ελληνικά πιάτα», άλλοτε ως «πανδαισία» κλπ.
H παγίδα: H ποικιλία που έρχεται μπορεί ναι μεν να περιλαμβάνει γευστικά δείγματα, αλλά όχι τα αναμενόμενα: Συνήθως έχει ντολμαδάκια κονσέρβας, σαλάτες από το σούπερ μάρκετ -όπως ρώσικη, ταραμοσαλάτα, μελιτζανοσαλάτα-, αλλαντικά -σαλαμάκι, ζαμπονάκι- και υπολείμματα φαγητών, συνήθως γίγαντες, σουτζουκάκια, κεφτεδάκια, άντε και καμιά πατάτα ή κάποιο τυροπιτάκι.
Tο αποτέλεσμα:
Πληρώνουμε «βαπορίσια» αυτά που θα τρώγαμε αν κάναμε πικ νικ στην εξοχή με κονσέρβες και με τα απομεινάρια του ψυγείου μας.
: